Akyaka'da sabahlar Azmak kıyısında başlar — nehir kenarındaki kahvelerde çay içmek, kürekle biraz gezinmek ya da sadece suyun sesini dinlemek günün ilk ritüeli. Öğleye doğru deniz devreye girer; kumsala kısa bir yürüyüş yeterli. Rüzgârın yükseldiği öğleden sonralarında ise kıyı, dünyanın dört bir yanından gelen sörfçülerle canlanır — Akyaka bu konuda kendi kültürünü oluşturmuş bir yer.

Akşamlar daha yavaş. Ahşap cumbalı evlerin arasından geçip küçük bir restoranda balık yemek, ya da hiçbir şey yapmadan terasta oturup gün batımını izlemek burada gayet normal bir plan. Kasaba küçük olduğu için her şey yürüme mesafesinde; araba kullanmadan geçen bir gün Akyaka'da alışılmadık değil.

Yaz kalabalığı dışında da yaşanabilir bir yer olması, Akyaka'yı sadece tatil değil, kalıcı bir hayat kurmak isteyenler için de cazip kılıyor. Sessizlik isteyenler için bir kaçış noktası, ama aynı zamanda gerçek bir topluluk hayatı sunan bir yer.

Yaz kalabalığı dışında da yaşanabilir olması, Akyaka'yı diğer sahil kasabalarından ayıran en önemli şey. Sezon bittiğinde mağazalar kapanmıyor, sokaklar boşalmıyor — küçük ama gerçek bir yerel yaşam devam ediyor.